“In de beperking toont zich de meester”

In mijn werk als docent, trainer en therapeut ontmoet ik veel jongeren die te maken hebben met verlies. Het verbaast mij dat jongeren die hun leven dreigen te verliezen, eigenlijk zo weinig gehoord en gezien worden in hun expertises over hoe je toekomst blijft houden als je leven kort is of kort dreigt te worden. Te vaak kom ik tegen dat deze jongeren ongewild thuis zitten omdat de school, de docent, vrienden, omgeving, het contact lastig vinden om te leggen en te onderhouden. Hoewel we weten dat jongeren met een groot verlies, chronische, levensduurbeperkende of levensbedreigende ziekte, behoefte hebben aan contact en vaak te kampen hebben met eenzaamheid, stelt men het contact toch uit.

Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat grote verliezen of een dodelijk zieke dubbel wordt gestraft. Eerst wordt hun leefwereld op zijn kop gezet omdat ze te horen krijgen dat ze misschien niet meer lang te leven hebben, daarna verliezen ze ook nog eens het contact met hun sociale omgeving.

Voor mij voldoende reden om dit onderwerp aan te snijden, bespreekbaar te maken en inzichtelijk te maken wat voor impact grote verliezen, een chronisch, levensduurbeperkende of levensbedreigende ziekte heeft op het dagelijkse leven van deze jongeren.

Joke Holtrust
Bestuurder van ‘Doe Mij Maar Een Nieuwe Toekomst’

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Laatste tweets

HarrietteRenee Bijzondere en unieke nieuwe tools en gesprekskaarten ontworpen voor in de verlies- en rouwbegeleider door 22 studen… https://t.co/0HiYIkbtsv
HarrietteRenee 22 Verlies en rouwbegeleider geslaagd voor hun Post HBO diploma. Een feestelijk en ronduit intiem en persoonlijk we… https://t.co/Zlt9Ynr2o7
HarrietteRenee RT @JelleJolles: Waarom de adolescentie 'eeuwig' duurt; over populariteit, peers en nog meer (The Atlantic) https://t.co/iDEmFljjjb

Facebook

Copyright © 2013